Współrzędne:
50°40"00" N 017°56"00" E
| Opole | |||||
|
|||||
| Województwo | opolskie | ||||
| Powiat | miasto na prawach powiatu | ||||
|
Gmina
- rodzaj |
Opole
miejska |
||||
| Prawa miejskie | przed 1217 | ||||
| Prezydent miasta |
Ryszard Zembaczyński
( e-mail ) |
||||
| Powierzchnia | 96,2 km | ||||
| Położenie | 50° 40"
N
17° 56" E |
||||
| Wysokość | 176 m n.p.m. | ||||
|
Liczba mieszkańców
(
2004
)
- liczba ludności - gęstość - aglomeracja |
128 827 1339 os./km 265 000 |
||||
|
Strefa numeracyjna
(do 2005 ) |
(+48) 077 | ||||
| Kod pocztowy | 45-059 do 45-865 | ||||
| Tablice rejestracyjne | OP | ||||
| Miasta partnerskie |
Olita
Agii Anargiri
Bonn
Bruntál
Carrara
Grasse
Ingolstadt
Kuopio
Mülheim an der Ruhr
Poczdam
Roanoke
Székesfehérvár
|
||||
Położenie na mapie Polski
|
|||||
|
Urząd miejski
3
ul. Rynek
45-015 Opole tel. (+48) 077 45 11 800; faks (+48) 077 54 11 322 ( e-mail ) |
|||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Opole łac. Opolia , cz. Opolí miasto w południowej Polsce w województwie opolskim . Jedno z najstarszych w kraju. Od wczesnego średniowieczado poczatku wieku dwudziestego, stolica Górnego Śląska . Pierwotnie opole oznaczało związaną wspólnymi prawami i obowiązkami wspólnotę rodową i terytorialną. Jedna z takich wspólnot dała początek miastu.
Opole jest stolicą województwa opolskiego, miastem na prawach powiatu. Przez miasto przepływa Odra , na krótkich odcinkach Mała Panew i Swornica , lokalne rzeki: Malina , Prószkowski Potok , Olszanka i Czarnka , a także 3 kanały: Młynówka, Kanał Wiński oraz Kanał Ulgi dla Odry .
Spis treści |
Legenda
Legenda o powstaniu Opola mówi o władcy plemiennym, który dawno temu, gdy tereny nad Odrą porastały jeszcze ogromne, dzikie puszcze, samotnie oddalił się w czasie polowania od swojej drużyny. Nie mogąc znaleźć drogi, błąkał się wiele dni po lesie. Kiedy wreszcie trafił na niedużą polanę, krzyknął z radości: O! pole! Z wdzięczności kazał w tym miejscu wybudować gród. Opole. Tyle legenda. Prawda historyczna jest jednak mniej niezwykła. W średniowieczu nazwą " opole " nazywano terytorium, na którym mieszkała ludność wspólnie użytkująca pola i pastwiska oraz wspólnie broniąca się przed wrogiem.
Średniowiecze
Na opolskiej ziemi, będącej dziś częścią Niziny Śląskiej , osiedlać zaczęto się już w wiekach średnich , co przede wszystkim związane było z jej położeniem. A więc zarówno korzystnymi warunkami obronnymi, z mało dostępną, pokrytą bagnami, lewobrzeżną stroną Odry , jak i usytuowaniem na skrzyżowaniu prastarych szlaków handlowych. To m.in. przez nasze miasto z dawien dawna wiodła trasa z Kijowa przez Kraków do Wrocławia i dalej na Zachód, zaś z północy, znad Morza Bałtyckiego , jako tzw. " szlak bursztynowy ", przez Bramę Morawską do Włoch i dalej. Pierwszy historyczny przekaz o Opolu, grodzie leżącym nad Odrą , znajduje się w zapiskach, znanych jako " Geograf Bawarski ", pochodzących z połowy IX wieku. Anonimowy kronikarz odnotował wówczas istnienie głównego grodu plemienia o nazwie Opolanie . Podlegało mu dwadzieścia innych, mniejszych osad.
Natomiast początki Opola, miasta nad Odrą, wiążą się z osobą księcia Kazimierza I Opolskiego , prawnuka Bolesława Krzywoustego , za czasów którego Opole uzyskało prawa miejskie (pocz. XIII wieku) i w 1283 roku awans do rangi stolicy księstwa . Wówczas obwarowany zamek na wyspie Pasiece stanowił książęcą własność, miasto zaś, także otoczone fortyfikacjami , rozwijało się na prawym brzegu Odry (Młynówka jest starym korytem Odry).
Po śmierci ostatniego z Piastów Opolskich Jana II Dobrego ( 1497 - 1532 ), Opole na ponad 200 lat trafiło pod rządy Habsburgów . Jak twierdzą historycy, nie były to dla jego rozwoju lata rozkwitu. Niektórzy badacze piszą wręcz o upadku miasta. Dość powiedzieć, że pod koniec XVII wieku Opole liczyło mniej mieszkańców niż za czasów Jana Dobrego . Ożywienie gospodarcze nastąpiło dopiero pod panowaniem Prus . Opole, miasto na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych Europy , od najdawniejszych czasów było znaczącym węzłem komunikacyjnym w tej części kontynentu. W 1843 r. otrzymało pierwsze połączenie kolejowe z Wrocławiem , a do końca XIX wieku z wieloma innymi miastami.
wiek XIX
Podkreśleniem rosnącej rangi Opola był też niewątpliwie fakt przeniesienia po pierwszej wojnie światowej okręgowej dyrekcji kolei z Katowic do Opola. W latach dwudziestych na jej potrzeby wybudowano obiekt o ponad sześciuset pokojach z dyrektorską rezydencją w pobliżu. Dziś, w tym olbrzymim gmachu funkcjonuje opolska policja, a w byłej rezydencji kasyno "Gastropolu". Po uporządkowaniu nowo zagospodarowanego terenu dyrekcji powstała też nowa ulica, która otrzymała nazwę "Wał Piastowski" (dzisiejsza ulica Korfantego ). Nie była ona wtedy jeszcze połączona mostem nad Młynówką z wyspą Pasieką ; most zbudowano dopiero w latach trzydziestych.
Na rozwój transportu kolejowego oraz wodnego znaczący wpływ w połowie XIX wieku miał rozwój przemysłu, zwłaszcza cementowego . Margiel , na którym leży znaczna część Opola, wprawdzie wypalany był już w wiekach średnich , ale dopiero po wynalezieniu cementu portlandzkiego (w 1824 r.) zrobił w Europie prawdziwą furorę. Pierwsza opolska cementownia zbudowana została przez spółkę Fryderyka Grundmanna w 1857 r., w miejscu obecnego Zespołu Szkół Zawodowych im. St. Staszica przy ul. Struga . Druga, właścicielem której był H. Pringsheim (należał do niego także browar, istniejący przy dzisiejszym placu Kopernika , a wyburzony w latach siedemdziesiątych XX w.), powstała w 1865 roku w miejscu dzisiejszych zakładów "Ovita Nutricia". W 1871 roku powstała w Opolu trzecia cementownia (obecnie " Groszowice "), a rok później następna, do dziś funkcjonująca Cementownia "Odra". W XX wiek, 30-tysięczne Opole, położone wówczas na 828 ha (8,28 km), weszło jako silne gospodarczo miasto, z portem rzecznym w Zakrzowie , z gazownią (za sprawą Rudolfa Firlego budowniczego i pierwszego dyrektora, pierwsze latarnie Opola zapłonęły w listopadzie 1862 roku) oraz siecią wodociągów. Budowę nowoczesnej sieci wodociągowej (stalowe rury pod ziemią) oraz wieży ciśnień przy ul. Oleskiej rozpoczęto 1892 roku. Inwestycję zakończono cztery lata później. Niedługo potem wybudowano nowoczesne ujęcie wody wraz ze stacją uzdatniania. Tym samym rozpoczął działalność specjalistyczny zakład wodociągów miejskich. W 1892 roku w Opolu wybudowano też nowoczesną łaźnię miejską (jej budynek przetrwał na rogu ul. Reymonta i Kościuszki ; dziś funkcjonuje w nim dom handlowy), a w latach późniejszych wodę doprowadzono do niektórych mieszkań.
wiek XX
W 1913 roku na potrzeby miasta, liczącego ponad 34 tys. mieszkańców, zakład wodociągów dostarczał 650 tys. m wody (ówczesny opolanin każdego dnia zużywał średnio ok. 52 litry wody).
Elektryfikacja Opola nastąpiła dość późno. Dopiero w 1906 roku władze miejskie zdecydowały się na budowę elektrowni (w 1817 roku w całym mieście było tylko 17 latarń ulicznych na olej, w 1862 roku, po zbudowaniu gazowni, zainstalowano 140 lamp gazowych). Na przełomie lat 1907 - 1908 rozpoczęto budowę zakładu energetycznego przy dzisiejszej ulicy M. Konopnickiej, który został otwarty w maju 1908 roku. Rok później, w marcu Opole zostało po raz pierwszy oświetlone przez 32 lampy łukowe , które z czasem zaczęły wypierać lampy gazowe (było ich w tym czasie 400) oraz naftowe (52). W 1914 roku prąd dostarczany był do 754 odbiorców w całym mieście (rok później było ich już 951, którzy zużyli w tym czasie niespełna 500 kWh energii; na jej wyprodukowanie użyto 1082 tony węgla), a długość sieci wynosiła ok. 15 km. Elektrownia działała do roku 1931 , tj. do czasu, kiedy rolę głównego dostawcy energii dla miasta przejął zakład znajdujący się na terenie cementowni " Groszowice ". Po II wojnie światowej miasto otrzymało prąd w kwietniu 1945 roku.
Dzisiaj Zakład Energetyczny Opole SA zaopatruje w energię ponad 400 tysięcy odbiorców. Zdecydowana większość to odbiorcy indywidualni, którzy jednak zużywają niespełna 20 proc. energii; jej głównym odbiorcą jest oczywiście przemysł.
Okres po pierwszej wojnie opisywany jest przez historyków jako czasy stagnacji, wręcz regresu gospodarczego miasta. Również wojenny front, który przeszedł przez Opole w styczniu 1945 roku, był wyjątkowo tragiczny. Zniszczeniu uległo ok. 900 domów, większość zakładów przemysłowych oraz wszystkie mosty. W wyniku jałtańskiego podziału Europy, m.in. Śląsk (a więc także Opole) przypadł Polsce. Rozpoczęła się szybka odbudowa, której towarzyszyło niemal błyskawiczne zasiedlanie. Nie tylko przez repatriantów zza Buga , ale także przybyszów z innych rejonów Polski. Opole, pod koniec stycznia 1945 roku liczące zaledwie ponad 200 mieszkańców, w czerwcu tegoż roku miało już ponad 5 tysięcy obywateli, a rok później ponad 27 tysięcy.
Dzisiejsze Opole, które stolicą województwa jest od 1950 roku, liczy 130 tysięcy mieszkańców i zajmuje obszar ponad 96,2 km. W zasadzie jest ćwierćmilionową aglomeracją, albowiem znajdujące się w jego granicach zakłady pracy i instytucje, dają zatrudnienie mieszkańcom kilkunastu okolicznych gmin.
Tak samo jak u zarania dziejów, Opole jest dziś znaczącym węzłem komunikacyjnym. Opole jest także siedzibą pięciu wyższych uczelni: Uniwersytetu Opolskiego , Politechniki Opolskiej , Państwowej Medycznej Wyższej Szkoły Zawodowej oraz prywatnej Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji , a także filii Szkoły Wyższej im. Bogdana Jańskiego , w których kształci się blisko 22 tysiące studentów. Słynie nie tylko z Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki (nazywane jest stolicą polskiej piosenki ), ale także innych ważnych imprez kulturalnych o zasięgu ogólnopolskim, jak np. Konfrontacje Teatralne "Klasyka Polska", "Opolskie Dni Oratoryjne", "Międzynarodowy Festiwal Perkusyjny".
Latem 1997 roku Opole (i Opolszczyzna , a także wiele miast i wsi południowej Polski) zasłynęło z powodu kataklizmu spowodowanego przez powódź. Nienotowany dotąd w historii przybór wód Odry i jej dopływów, spowodował przerwanie wałów m.in. w Winowie , a także przelanie się rzeki ponad wałem w Opolu, co spowodowało zatopienie prawie czterometrową falą Zaodrza oraz wysp Pasieki i Bolko , część Groszowic , a także Grotowic . Dach nad głową straciło ponad 1500 rodzin, a ogromne straty poniosło wiele placówek oświaty, instytucji oraz zakładów pracy. Straty gminy Opole (w infrastrukturze komunalnej i obiektach oraz ich wyposażeniu) oszacowano na blisko 900 mln zł.
Zobacz: Piastowie opolscy
Katedra Podwyższenia Św. Krzyża |
Kościół franciszkanów (pw. Świętej Trójcy) |
Kościół Matki Boskiej Bolesnej |
Kościół św. Piotra i Pawła |
Wieża Piastowska i Urząd Wojewódzki |
Wieża ratuszowa |
Ratusz |
Kamienice w Rynku |
Kamienice w Rynku |
ul. Koraszewskiego |
ul. Książąt Opolskich, Bank Rolników |
ul. Krakowska |
ul. Ozimska |
Gmach Poczty Polskiej |
Dworzec kolejowy |
ul. Szpitalnej była synagoga |
pl. Daszyńskiego fontanna i pomnik "Ceres" |
pl. Wolności pomnik Nike |
pl. Wolności pomnik "Brońmy swego opolskiego" |
ul. Korfantego pomnik Feliksa Kupscha |
Opole jest położone na terenie Niziny Śląskiej , którą reprezentują tu: związana z doliną Odry i zajmująca większość terenów miasta Pradolina Wrocławska , rozpościerająca się na wschodzie Równina Opolska i na zachodzie Równina Niemodlińska . W strukturze rzeźby terenu charakterystyczna jest strefa kontaktu wychodni skał węglanowych górnej kredy z dolinami i pradolinami rzecznymi. Wznoszące się na wysokość 30 m ponad dno doliny Odry wychodnie tworzą Garb Opolski . Do ciekawszych osobliwości geomorfologicznych, reprezentowanych na terenie Opola i stanowiących jego dużą atrakcję przyrodniczą, zaliczyć można: przełom Odry przez ostańcowe wzniesienia garbu górnokredowego , holeceńskie i plejstoceńskie terasy rzeczne ze starorzeczami , polodowcowe ozy , kemy i powstałe po ustąpieniu lodowca wydmy . Bardzo ciekawe są również niektóre odsłonięcia skalne (profile litologiczne) w wyrobiskach kopalnianych. Spośród powierzchniowych utworów geologicznych na badanym obszarze występują formacje kenozoiczne trzeciorzędu i czwartorzędu oraz formacje mezozoiczne górnej kredy . Kreda reprezentowana jest głównie przez wapienie margliste, margle i iły margliste, trzeciorzęd przez iły , piaski i żwiry z wkładkami węgla brunatnego . Na czwartorzęd składają się osady powstałe w wyniku dwukrotnego nasunięcia się lądolodu . W wyniku jego oddziaływań powstała obecna sieć rzeczna oraz zachowały się pokrywy osadów lodowcowych i wodnolodowcowych piasków, żwirów i glin. Po ustąpieniu lodowca w dolinach rzecznych akumulowały się piaski, namuły i mady tarasów zalewowych. System hydrograficzny miasta jest bardzo bogaty i tworzą go główna rzeka Odra oraz jej dopływy prawostronne Mała Panew ze Swornicą i Maliną , Czarnka oraz lewostronne Prószkowski Potok i Olszanka .
Obszar miasta Opola, ze względu na znaczne zróżnicowanie siedlisk, obfituje w chronione i rzadkie gatunki roślin. Spośród gatunków objętych ochroną, do najciekawszych zaliczyć należy: goździka pysznego, barwinka pospolitego, wawrzynka wilczełyko, bobrka trójlistkowego, który jest objęty ochroną tylko na terenie naszego województwa, wilżynę ciernistą, zimowita jesiennego oraz storczyki buławnika mieczolistnego, kruszczyka błotnego, kruszczyka szerokolistnego, kukułkę szerokolistną, listerę jajowatą i podkolana białego.
W Opolu występuje również wiele gatunków rzadkich i ginących zarówno w skali województwa, jak i kraju. Najciekawsze z nich to: centuria nadobna, cieszynianka wiosenna, łączeń baldaszkowy, nasięźrzał pospolity, ostrożeń siwy, pępawa różyczkolistna, ponikło skąpokwiatowe, przęstka pospolita, sitowie korzenioczepne, skrzyp pstry, turzyca Davalla i złoć polna. Na polach uprawnych spotkać można coraz rzadsze i ginące chwasty, które wymierają wskutek intensywnego rozwoju rolnictwa, udoskonalonej agrotechniki, a zwłaszcza stosowania środków ochrony roślin. Należą do nich m.in.: kąkol polny, kiksja oszczepowata, kiksja zgiętoostrogowa, kurzyślad błękitny, miłek letni, niezapominajka różnobarwna, tobołki przerosłe i wyka długożagielkowa.
Duże zróżnicowanie siedlisk umożliwiło rozwój wielu zbiorowiskom roślinnym, zarówno naturalnym (m.in. leśne, wodne, szuwarowe), jak i półnaturalnym i antropogenicznym (m.in. polne, łąkowe, ruderalne). Do najciekawszych należy zaliczyć: świetlistą dąbrowę rzadkie zbiorowisko leśne, zespół rdestnicy stępionej, zespół "lilii wodnych", zespół podwodnej formy przęstki pospolitej należące do zbiorowisk wodnych oraz bardzo rzadkie na Śląsku Opolskim zbiorowisko torfowiskowe zespół turzycy Davalla, stwierdzone koło Nowej Wsi Królewskiej.
Świat zwierząt Opola jest równie bogaty jak szata roślinna. Obok zwierząt pospolitych występuje tu wiele gatunków chronionych oraz rzadkich w skali kraju. Spośród zwierząt bezkręgowych występują tu rzadkie i chronione gatunki motyli. Do najciekawszych należy zaliczyć: szlaczkonia sylwetnika, modraszka malczyka, przeplatkę cinksia, pazia królowej, modraszka telejus, modraszka nausitous, mieniaka strużnika oraz strzępotka hero, który jest najrzadszym przedstawicielem fauny motyli dziennych Opola. Jedno z kilkunastu stanowisk tego gatunku w Polsce znajduje się w kompleksie leśnym na wschodnich rubieżach miasta. W Opolu występują liczne gatunki płazów oraz gady. Najczęściej spotykanymi gatunkami są: żaba trawna, żaba wodna, ropucha szara, ropucha zielona, traszka zwyczajna jaszczurka zwinka oraz preferującą bardziej wilgotne środowiska jaszczurka żyworodna. Rzadkimi przedstawicielami tych grup są: rzekotka drzewna, kumak nizinny, traszka grzebieniasta oraz beznoga jaszczurka padalec, jadowita żmija zygzakowata i niegroźny dla człowieka zaskroniec. Spośród zwierząt kręgowych najliczniej reprezentowane są ptaki. Miasto stanowi atrakcyjne środowisko dla ptaków zarówno w okresie rozrodu jak i migracji, a w szczególności zimowania. Do najciekawszych gatunków lęgowych, decydujących o walorach faunistycznych należą m.in.: zausznik, bąk, bączek, cyranka, błotniak stawowy, kania rdzawa, krogulec, przepiórka, derkacz, krwawodziób, płomykówka, pójdźka, zimorodek, dzięcioł syryjski, brzegówka, jarzębatka, muchołówka mała, remiz, srokosz oraz dziwonia.
Liczną grupę organizmów zamieszkujących nasze miasto stanowią ssaki. Mnogość gatunków pozwala się tu skupić jedynie na najciekawszych, z których należy wymienić: rzęsorka rzeczka, ryjówkę aksamitną, synantropijnego zębiełka, łasicę, rzadkiego gronostaja, który występuje w parku na Wyspie Bolko i w dolinie Odry oraz wydrę. Rzędem ssaków, których wszyscy krajowi przedstawiciele podlegają ochronie są nietoperze. W związku z przekształceniem ich naturalnych środowisk oraz dużym spektrum oddziaływujących na ich populacje zagrożeń, są uznawane za jedne z najbardziej zagrożonych grup zwierząt. Szczególnie krytycznym dla nich momentem jest okres hibernacji, w którym są całkowicie bezbronne. W Opolu znamy tylko jedno stałe miejsce hibernacji sztolnie w kamieniołomie przy ul. Luboszyckiej. Jedynymi jak dotąd stwierdzonymi gatunkami w tych obiektach są gacki brunatne. Kolonie rozrodcze mają natomiast na terenie Opola takie gatunki jak: gacek brunatny, mroczek późny oraz borowiec wielki i karlik malutki, spotykane w parku na Wyspie Bolko.
Rozpoznanie walorów przyrodniczych danego terenu, zgodnie ze strategią ochrony przyrody, powinno zostać przełożone na projekt lokalnego systemu ochrony przyrody. System taki, sukcesywnie uzupełniany i oparty na ustawie o ochronie przyrody, powinien tworzyć warunki skutecznej, aktywnej i biernej ochrony bioróżnorodności na poziomie genowym, gatunkowym i krajobrazowym. Godne podkreślenia jest, że ustawodawca przewidział możliwość tworzenia części form ochrony przyrody przez samorządy gminne.
Stąd też najcenniejsze i najlepiej zachowane fragmenty środowiska przyrodniczego Opola powinny zostać objęte ochroną prawną na mocy uchwały Rady Miasta Opola lub Rozporządzenia Wojewody Opolskiego. Są to: Obszar Chronionego Krajobrazu "Las Grudzicki", użytki ekologiczne "Dolina Strugi Lutnia", "Grudzicki Grąd", "Łąki w Nowej Wsi Królewskiej, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe "Kamionka w Groszowicach", "Kamionka Piast", "Kamionka Odra", "Żwirownie w Malinie", "Dolina Odry" oraz stanowiska dokumentacyjne "Groszowickie Skały" i "Skarpa w Malinie". Na terenie Opola powołano 12 drzew jako pomniki przyrody. Są to m.in.: platany klonolistne, dęby szypułkowe i miłorząb dwuklapowy.
Przed II wojną światową w Opolu znajdowały się kościoły katolickie , ewangelickie , a także 2 synagogi . Jedna, przy obecnym placu Barlickiego , została spalona podczas nocy kryształowej , a druga (przy ulicy Szpitalnej) istnieje do dzisiaj, ale nie spełnia swojej roli jest wyremontowana i znajduje się w niej siedziba TVP3 Opole . Od 1972 roku Opole jest stolicą diecezji opolskiej znajduje się tu kościół katedralny pw. Św. Krzyża ( bazylika mniejsza ), a także 14 parafii rzymskokatolickich
Parafie rzymskokatolickie:
Inne wyznania chrześcijańskie:
Inne religie:
Kościół Wniebowzięcia NMP |
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej |
Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy |
Kościół Matki Boskiej Fatimskiej |
Kościół św. Jacka |
Kościół św. Jadwigi Śląskiej |
Kościół św. Józefa |
Kościół św. Michała |
Przez Opole i Obwodnicę Północną przebiegają następujące drogi krajowe: 45 46 94
Ponadto w mieście zbiegają się drogi wojewódzkie : 414 423 435 454 459
Miejski Zakład Komunikacyjny w Opolu prowadzi od kwietnia 1953 roku działalność przewozową osób w Opolu i sąsiednich gminach. Koszt miejskiego biletu normalnego to 2,10 zł, ulgowego 1,25 zł, a studenckiego 1,05 zł. Obecnie istnieje 12 linii dziennych: 6 podstawowych (3, 9, 10, 12, 15 i 17) oraz 6 uzupełniających: 8, 11, 14, 16, 18, 21. Wszystkie linie posiadają wariantowe zakończenia tras, 5 z nich wybiega poza granice administracyjne miasta. Ponadto funkcjonuje linia nocna. Więcej informacji w artykule Komunikacja miejska w Opolu .
Opolskie Przediębiorstwo Komunikacji Samochodowej S.A. posiada w Opolu zlokalizowanych ponad 40 przystanków oraz Dworzec Autobusowy przy ulicy 1. Maja.
W Opolu jest obecnie 6 działających pasażerskich stacji kolejowych:
Z Opola wychodzą zelektryfikowane linie kolejowe do: Wrocławia przez Brzeg; Wrocławia przez Jelcz-Laskowice; Częstochowy, Lublińca i Tarnowskich Gór przez Fosowskie; Kędzierzyna-Koźla ; Gliwic przez Strzelce Opolskie oraz niezelektryfikowane do Nysy i Kluczborka przez Jełowę (odnoga z Jełowej do Namysłowa nieczynna).
Opole nie jest miastem podzielonym administracyjnie na dzielnice, jednak w użyciu można spotkać zwyczajowe nazwy poszczególnych części miasta. Przed 1899 rokiem Opole obejmowało obecne Śródmieście , Wyspę Pasiekę , część Wyspy Bolko oraz Zaodrza (bliższego) . W kolejnych latach do miasta dołączano poszczególne dzielnice:
Bierkowice Gosławice Groszowice Grotowice Grudzice Kolonia Gosławicka Malina Nowa Wieś Królewska os. Chabrów os. Kolorowe Domy os. Malinka os. Medyk os. Metalchem os. XXV-lecia PRL byłe os. ZWM Półwieś Stare Miasto Szczepanowice Śródmieście Wójtowa Wieś Wróblin Wyspa Bolko Wyspa Pasieka Zakrzów Zaodrze
Od 1857 roku rozwinął się w Opolu przemysł cementowy. W latach powojennych funkcjonowały cementownie "Bolko", " Groszowice ", "Odra" i "Piast". Obecnie działa jedynie Cementownia "Odra" S.A.
Zakłady przemysłowe
Sklepy wielkopowierzchniowe, centra handlowe
Posłowie
Senatorowie
Duchowni
Artyści, poeci
Sportowcy
Politycy
Naukowcy
Książęta
Inne postacie związane z Opolem
Olita
,
Litwa
Agii Anargiri
,
Grecja
Bonn
,
Niemcy
Bruntál
,
Czechy
Carrara
,
Włochy
Grasse
,
Francja
Ingolstadt
,
Niemcy
Kuopio
,
Finlandia
Mülheim an der Ruhr
,
Niemcy
Poczdam
,
Niemcy
Roanoke
,
Stany Zjednoczone
Székesfehérvár
,
Węgry
Miasto na prawach powiatu: Opole
Powiaty: brzeski | głubczycki | kędzierzyńsko-kozielski | kluczborski | krapkowicki | namysłowski | nyski | oleski | opolski | prudnicki | strzelecki
Kategoria : Opole
